Rirayo ko sabana mambuek urang-urang jadi pamurah. Murah rasaki jo murah galak. Katiko sanak sudaro dari rantau tibo, kok ndak ado kayu, janjang dikapiang. Bia alah kadarnyo, nan jaleh satiok ado nan tibo ka rumah, alah mambuek sanang di hati, sajuak kiro-kiro.
Kok ada katupek, katupek nan dihidang. Kok ado soto, soto nan bahidang. Kok ado kue bolu, kue bolu nan disalin ka pinggan. Kok ado kacang-kacangan, kacang-kacang itu molah jadi hidangan. Indak ado yang paralu ka dirusuahan. Apo nan ado, itu nan dikaluaan. Nan ka mambaok sanang itu, singgah-mayinggah, pai rayo ka tampek dunsanak kasodonyo.
Dek karano hati lah lapang, rasonyo kato nan acok tadanga hari-hari, pas rayo ko ado nan indak tasabuik. Rimih. Bak kecek urang-urang, ndak sarimih alah ado kini ko do. Sarimih aratinyo saketek pitinyo. Jadi, kok ado nan manyabuik, indak sarimih alah ado kini ko, aratinyo indak ado saketek juo piti di tangannyo.
Kini ko mungkin ndak banyak urang tahu jo kato rimih ko. Rimih ko subananyo piti nan dipakai zaman Bulando. Nilainyo katiko itu satangah sen. Rimih ko dibuek dari timbago nan bacampua jo parunggu. Nilai satangah sen ko tamasuak nan paling randah, nan paliang sakatek.
Apo piti nan paliang sangenek nilainyo kini? Raso-rasonyo piti limo ratuih rupiah. Kok ado tasarobok, bisa juo piti saratuih jo duo ratuih. Jadi, kok ada urang manyabuik ka bakeh dirinyo, “indak ado sarimih alahnyo”, aratinyo inyo ndak punyo piti, tamasuk saratuih rupiah nan paliang ketek.
Baa kok dipakai rimih ko? Urang Minang indak nio mangaku baso inyo ndak punyo piti. Untuak manyabuik ka urang rami baso inyo indak bapitih, basabuik lah indak sarimih alah ado dek inyo kini. Aratinyo, nominal paliang ketek nan ado dalam mata uang Indonesia, indak ado di dompetnyo. Baitu bana malang urang nan indak barimih sakunyo.
Kok ada nan ceke—lah indak suko baragiah, acok manyabuik indak sarimih alah ado piti—dek Rirayo ko, bisa jadi pamurah urangnyo. Dek rayo maaja kito jadi urang pamurah, suko babagi, sampai maagiah THR ka nan mudo-mudo.




