Lalok di Surau

‎Samaso dulu kecek urang tuo tuo, sajak sudah parang paderi hinggo ‎tahun lapan puluahan, anak laki-laki mulai baumua tujuah tahun, lalok di ‎surau. Sampai inyo nikah kawin atau mangapak sayok tabang ka rantau.

‎Jikok ado juo nan lalok di rumah, sasudah sunat rasu, kawan-kawan ‎manyabuik inyo tu bujang gadih. Dauk induak, ndak malu jo dunsanak. ‎Ndak lapeh dari katiak mande. Patuik diagiah kodek jo baju katebe.

‎‎Pai ka surau ko manjalang Mugarik, sasudah makan kanyang di sanjo ‎hari. Aratinyo malam hari di surau ndak makan lai. Makonyo makan di ‎rumah patang-patang tu disabuik makan ka surau.

‎‎Sajak sanjo di surau manjalani babagai kagiatan. Bakumpua samo gadang, ‎mulai bamain gilo-gilo. Nan surang mangaja manangkok kawan nan lain. ‎Siapo nan tatangkok, inyo disabuik gilo. Sudah tu giliran inyo pulo nan ‎mangaja kawan. Baitu sataruihnyo sampai wakatu Mugarik masuak.

‎‎Ado lo main sipak tekoang. Mode main ko mambae kaleang sardencis jo ‎batu ketek. Sia nan indak kanai mambae, mako inyo manyari kawan lain ‎nan manyuruak. Beko kalau lah basobok nan dicari tu kasadonyo, baru ‎salasai main. Diulang pulo baliak sampai Mugarik.

‎Main-main nan dibuek ko, ruponyo ndak sakadar main lapeh baitu sajo. ‎Ado makna nan takanduang dalam pamainan tu. Saindaknyo malatiah ‎jiwa jo mental saurang anak, supayo basikap hati hati di maso akan ‎datang. Ijan sampai manyarah kalah maharungi hiduik ko, baiak di ‎kampuang atau di rantau urang.

‎‎Sudah sumbayang Mugarik bajamaah, sampai wukatu Isya, baraja mangaji ‎Al-Qur’an jo guru tuo, baonggok-onggok sasuai tingkek masiang-‎masiang. Mulai dari maijo alif baa taa, sampai baraja irama. Mulai dari ‎rukun bauduak, baduwah salamat, sampai mangapani mayik. Guru tuo ‎ko, biasonyo sanior nan di ateh awak babarapo tingkek. Atau nan labiah ‎dahulu lalok di surau.

‎‎Sudah Isya manjalang lalok, bakumpua mandanga babagai curito sasamo ‎kawan. Atau batakok taki, baandai bakucindan, malawak bagai. Ado nan ‎turun ka halaman basilek langkah ampek. Baraja tangkok pisau sampai ‎tangkok garabik. Kudian mampamahia kungkuang mati, kabek salai. ‎

‎Pado malam malam tatantu, tibo mamak nan maaja pangajian khusus. ‎Ilemu kaba tahan ladiang. Ilemu mudo sarato pamanih. Ado pulo nan ‎maaja patatah-patitih, pidato adat atau sajarah nagari asa usua kampuang, ‎sampai bacurito tantang Minangkabau jo nusantara.

‎‎Pagi-pagi manjalang Subuah, barabuik ka pincuran. Sasudah sumbayang ‎bajamaah, maulang baliak kaji nan disimak Mugarik tadi. Salanjuiknyo, ‎masiang-masiang bakameh baliak pulang ka rumah, manyari nasi dingin, ‎maisi paruik pai sikola.

‎‎Curito ko disampaikan Mak Uniang sasudah sumbayang Subuah, pagi ‎tadi di Musajik Tawakal. “Iko nan mambuek anak laki-laki Minang tu ‎dahulu tageh-tageh. Cadiak. Tapandang siak dek urang lain,” jaleh Mak ‎Uniang.

‎Sambia jalan pulang Malanca manyolo, “Kini surau kan lah banyak nan ‎runtuah, Mak. Nan ado kini musala balantai tembok. Dingin anak-anak ‎lalok di ubin. Ibo wak.”

‎”Yo, Nca. Dulu surau kami lantainyo kayu. Masuak angin di salo-‎salo papan. Bagaputuik lalok jo kain saruang. Aman sajonyo,” ‎jawek Mak Uniang. ‎

‎”Kini anak-anak banyak tugas dari sikola. Manjalang lalok main gim jo ‎hape. Ndak mungkin dikarjoannyo di musala do, Mak, ” baleh ‎Malanca.

‎‎”Yo, kan dek itulah, anak kini banyak ndak mangarati  adat, ” jawek Mak Uniang sambia maelo angok. ‎

‎Malanca tahanok.

Tinggalkan Komentar

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan. Ruas yang wajib ditandai *


Scroll to Top