Dapek Barlian

‎Jikok di kampuang sampik jalan bakeh lalu, di rantau Rajab basuo ‎Uwai Inun. Umua Uwai ko lah mandakek sanjo, tapi baliau tatap sihat. ‎Walau sadarhana, rawik mungkonyo nampak bahagia. Garih-garih curia ‎nampak di pipih Uwai nan lah karuik.
‎
‎Sajak mudo Uwai Inun basuami urang siak. Junjungan liau tu jadi imam ‎musajik. Uwai baranak duo urang. Nan tuo si Malati. Nan ketek Rais. ‎Kaduo anak baliau ko sikola ugamo mangaji kitab kuniang.
‎
‎Takalo Malati baumua duo puluah labiah. Banyak nan tibo ka Uwai Inun ‎mintak jadi minantu. Ado nan toke talen, urang panggaleh. Ado pagawai ‎juru tulih. Ado bapangkek gagah basaragam. Ado lo anak kayo kaum ‎padagang. Ado pulo kamanakan toke rampah. Mareka ko tapuji dek urang ‎banyak. Karano diliek pado lahia, barasil caro iduik.
‎
‎Sungguah pun baitu, kasadonyo ditulak jo caro haluih dek Uwai. Kato ‎Uwai ka urang nan tibo. “Malati inyo sikola baru. Alun tapikia dek inyo ‎kini lai. Ancak rang mudo cari nan lain sajolah. Mananti bana, kami ndak ‎bajanji.”
‎
‎Saganok nan datang tadi baliak kanan. Tak dapek batulak ansua. Rapek ‎paga bakeh lalu. Jo tampang ndak bisa masuak. Jo pitih ndak bisa diago. ‎Apo lo kok katurunan dibanggakan, ndak laku di Uwai. Sandang sajolah ‎tuah diri kalian surang-surang. Nan pintu lah tatuik mati. Kiro-kiro baitu ‎mukasuiknyo.
‎
‎Taradok diri si Malati, kok dicaliak rupo, yo agak beda dari nan banyak. ‎Raso bidodari sasek ka bumi. Muko barasiah takah rambulan. Iduang ‎dasun tungga. Dagu labah tagantuang. Mato lindok kumbang bataduah. ‎Bibia asam sauleh. Pipih pauah dilayang. Pokoknyo buek di nagari tampek ‎tingga, nampak bana tacilaknyo.
‎
‎Pado suatu hari, datang anak mudo maagiah caramah bulan puaso. Ustad ‎ko urang biaso sajo. Rupo wajah hanyo pas-pasan. Tingga manatap di ‎kampuang sabalah, jadi garin sambia maaja anak-anak mangaji. Badan ‎kuruih, takah malayang. Tapi pangajiannyo suai dek Uwai Inun.
‎
‎Sudah sumbayang tarawiah, Uwai batanyo, dima baliau tingga. Dibari ‎jawek ala kadarnyo, Uwai maucap tarimo kasih.
‎
‎Duo hari sasudah rayo, tibolah utusan Uwai mintak ustad tu datang ka ‎rumah. Ruponyo, Malati lah satuju pulo jo ungku mudo ko. Akianyo ‎disapakati hari panikahan jo baralek.
‎
‎Itulah nan dialami Rajab, nan pado tahun sabalunnyo, tak dibao ‎singgah dek urang kampuang nan punyo anak gadih. Urang gaek di ‎kampuang Rajab mancari kayo ka minantu. Makonyo nan pulang ‎marantau sajo baliau jamu.
‎
‎Barakek saba, tawakal pado Allah. Inyo puaso Sanayan Kamih, tahajud ‎sarato duha. Akianyo Rajab dapek barlian di nagari urang.
‎
‎Curito ko tajadi sabalun Japang masuak. Kutiko diulang Mak Uniang ka ‎Malanca, sudah sumbayang subuah di Musajik Tawakal pagi tadi, ‎Malanca tangango.
‎
‎”Dalam ranuang saba tibo. Dalam saba labo datang. Baa? Lai masuak dalam pangana?” panciang Mak Uniang.
‎
‎Sakatiko Malanca tapana. Kadicubo pulo marantau takah Rajab, hati layuah paruik badampuang.
‎

Tinggalkan Komentar

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan. Ruas yang wajib ditandai *


Scroll to Top