Tukang Olah

Mak Uniang, ambo maju periode kini. Dari lubuak jiwa paliang dalam, baniat bana. Kok lai duduak sakali ko, ambo bantu pesantren Mak Uniang nantik.

“Ambo bantu pulo sanak-sanak kito nan maojek, manserpis ondanyo. Ba itu juwo nan gubalo itiak, nan maliaro ayam, inshaa Allah ambo bantu pulo modalnyo,” kecek Malanca ka Mak Uniang kutiko maso balandik manyari kurisi musim lampau.

Roman muko Malanca nampak takah yo bana. Agak segeh baliau maso itu. Jinih dari nan taralah. Kato-katonyo tasusun rapi. Bagarah alah agak kurang. Nampak bapaham takah pajabat maso orde baru.

Mukasuik Malanca, inyo tu sangajo maju, nak manoloang urang kampuang. Supayo sajahtera lahia batin. Sabalunnyo alun tawujuik dek Malanca lai. Karano inyo ndak dapek kurisi takah urang lain.

Lah ampek musim bausaho masuak galanggang, lun talakik sampai ka gunjai. Karano itu kato Malanca, inyo maju yo untuak duduak. Sakali sajo, alah tu. Tapi kalau taduduak juwo baru, mungkin diulang baliak sakali lai.

“Sakali ko nyo, Mak. Duduak sakali ko, alah tu mah. Lapeh pulo niat ambo mambantu dunsanak kito di nagari. Musim ka datang ambo ndak maju lai doh,” jaleh Malanca.

“Kalau yo takah itu, Inshaa Allah, waden bantu jo doa. Mudah-mudahan lancar manuju cito-cito nan mulia ko,” jawek Mak Uniang data.

Kabatulan di kampuang Mak Uniang, nan mancalon satangah lusin. Samantaro suaro nan ado, hanyo untuak sorang urang. Kok pacah suaro, sadonyo lapeh hawo. Tapi kok bisa bakumpua ka sorang calon, insha Allah duduak pono tu.

“Lai bara isi puro diasiangan, Nca? Sabab untuak makan minum sobok jo warga tu paralu sangu,” sambuang Mak Uniang maagiah bayang.

“Kok pitih yo kurang dek ambo, Mak. Tapi kok ide-ide, untuak mamajukan kampuang, inshaa Allah lai ado dek ambo,” jawek Malanca sajuak.

Sakutiko Mak Uniang tahanok.

Malanca manyambuang lagu, “Picayolah Mak Uniang ka ambo. Pesantren Mak Uniang tu lah dalam hati ambo mah. Kini toloang Mak Uniang usahokan agiah raso pamuka nagari ko, ijan sampai pacah suaro.”

Takah iko mah, Nca. Daulu rabab nan batangkai. Kini kacapi lah babungo. Kok dulu yo adat nan bapakai. Kini ko pitih nan paguno.

“Jikok basobok waden jo kawan-kawan di labuah, di tapian, di balai, di galanggang, tantu paralu dibawok minum agak sataguak, makan agak sakunyah. Sadonyo paralu pitih, Nca!”

Mandanga jawek Mak Uniang, Malanca basiasek.

“Baa ka caronyolah, Mak. Kalau ambo yo, ndak bapitih kini doh. Pakai sajo pitih Amak agak limo dulu. Nantik kok duduak, ambo ganti duo kali lipek,” umbuak Malanca.

“Pakan datanglah wak sobok baliak dih. Waden ranuangan dulu,” timpo Mak Uniang sambia jalan malucuih.

Dalam hati Mak Uniang mangecek, yolah tenggi sikola Malanca. Panjang juwo akanyo. Tukang olah pulo nan nyo olah.

Wakatu taruih bajalan. Suaro di kampuang pacah. Malanca malasuih, samo perai jo nan lain.

Tapi Malanca tatap mangalason Mak Uniang, tiok basalisiah samo-samo pakai honda di jalan kampuang.

“Jikok tapiliah Malanca ko dulu, tantu jo oto inyo kama ka payi,” bisiak Mak Uniang sudah mambaleh kalason Malanca.

Tinggalkan Komentar

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan. Ruas yang wajib ditandai *


Scroll to Top