Di sabuah Desa Koto Tinggi wilayah Dharmasraya, hiduiklah sabuah kaluarga. Kaluarga itu mampunyoi surang anak. Mareka hiduik dengan kondisi kaluarga nan kahidupannyo sangaik sederhana dan dihormati. Ado saurang gadih nan sangaik rancak. Indak hanyo rancak, gadih tuh elok, sopan, jo ramah kapado urang. Urang kampuang sanang jo hormat ka gadih itu. Warga mamanggia gadih itu jo Sekar.
Lah bara bulan ko urang kampuang indak mancaliak Sekar kalua rumah. Tetangga mancaliak kalau Sekar alah malahiakan surang anak. Urang kampuang pun mampabincangkan gadih nan indak-indak. Kini urang kampuang mambanci Sekar.
Sabalun Sekar malahiakan surang anak, inyo sempat kenalan jo urang kota nan manginap di vila. Laki-laki itu banamo Daniel. Bayang-bayangan Daniel salalu manghampiri dirinyo dan sasudah partemuan itu Sekar jatuah cinto kapado Daniel, tapi nyatonyo Daniel indak sahati kapado Sekar. Inyo alah punyo pacar di kota. Bukan bararti Daniel indak nafsu kapado Sekar, malah Daniel mampunyoi niaik jahek kapado Sekar.
Babarapo hari barikuiknyo Daniel punyo rencana untuak malakukan pemerkosaan kapado Sekar. Jauah hari alah diancang-ancang wakatunyo. Sasudah wakatu jo tampek lah sasuai jo rencana, Daniel batamu Sekar di perbatasan desa dakek danau. Sarupo biaso, hari iko Sekar nak pai ka pasa, jo niek jo ancang-ancang nan alah direncanakan oleh Daniel.
Daniel mandakeki Sekar nan nak pai ka pasa, jo muko sadiah Daniel maminta tolong kapado Sekar untuak mambantu Daniel manolong kawannyo nan sadang digigik ula babiso.
“Sekar, tolong kawan ambo,” jo muko sadiah Daniel minta tolong.
“Dek apo, Daniel, ado apo samo kawan angkau,” jo raso penasaran dan heran Sekar mandakek.
“ Inyo, inyo, inyo digigik ula babiso, Sekar,” suaro Daniel tabata- bata.
“Ondeh, bahayo iko mah, dima kawan angkau kini Daniel?” Sekar maraso kasihan kapado kawan Daniel.
“Inyo ado di hutan, Sekar, capeklah tolong bantu kawan ambo.”
“Capeklah, Daniel, kito baok inyo ka klinik di ujuang deso iko,” ujar Sekar maagiah pandapek kapado Daniel.
Akhianyo Sekar pun picayo kapado Daniel nan baduto kapadonyo.
“Daniel, dima kawan angkau nan digigik ula babiso itu? “ tanyo Sekar heran.
“Hahahaha, kau iko nio sajo ambo kicuah,” kecek Daniel jo suaro sanang.
“Maksud angkau apo, Daniel,” Sekar indak mangarati apo nan dikecekan Daniel.
“Kau ko polos bana sampai-sampai ambo kicuah picayo. Ambo maajak kau ka mari untuak mamuehkan diri ambo kapado kau, Sekar,” Daniel maraba-raba badan Sekar.
“ Ih, manga angkau ko, jan pegang ambo,” kecek Sekar jo nada berang.
“Alah, jan sok munafik kau, urang sarupo kau indak ado nan manolak ambo ajak sarupo iko,” kecek Daniel jo raso pede jo pemaksaan.
Sekar malu ka dirinyo nan indak suci lai dan indak perawan lai. Sasudah itu, Daniel pai maninggaan Sekar surang sasudah malakukan pemerkosaan itu. Sekar binguang nak ka mano lai. Apo inyo lai ditarimo di kaluargannyo, sedangkan Daniel indak nio batangguang jawek jo pabuatan nan alah dilakukannyo. Inyo kabur ka lua kota tanpa manikahi Sekar talabiah dahulu. Iko mambuek Sekar binguang harus baa inyo ka mancaritoan ko sagalonyo kapado ayah jo ibunyo.
Sasudah mambaranikan diri, inyo baliak ka rumah dan ibunyo batanyo kapado anaknyo mangapo inyo indak mambali kabutuhan bahan-bahan dapua. Sasudah itu, Sekar mancaritoan sagalo kajadian itu kapado ibunyo jo ayahnyo. Awalnyo kaduo urang tuo, ayah jo ibunyo berang bana, tapi sasudah itu mareka kasihan kapado anaknyo nan tingga satu-satunyo.
“Biakan inyo tingga di siko sampai anaknyo lahia,” kecek ibunyo.
Lah lahia anak itu, Sekar maraso sanang jo bahagia punyo anak laki-laki, tapi sadiah dek mancaliak anaknyo nan indak mampunyoi ayah. Urang nan alah mambantu Sekar dalam malahiaan anaknyo iolah dukun beranak. Dukun beranak itu banamo Suryani. Sekar memohon kapado dukun itu supayo indak maagiah tahu urang kampuang tantang anaknyo.
Sairiang wakatu bajalan, anak laki-laki nan diagiah namo Dewa dek Sekar alah mulai tumbuah gadang. Namun, inyo taruih manjadi bahan olokan dek kawan-kawannyo. Katiko suatu pagi nan cerah, Dewa maminta izin kapado ibunyo untuak pai ka sungai nan ado di desa iko. Ibunyo maagiah izin anaknyo untuak pai ka sungai. Satibonya di tampek nan dituju, Dewa tamanuang dan tibo-tibo ado kawannya nan mancaliak Dewa tamanuang dan manghino bahwa Dewa indak punyo ayah. Karano mandanga kecek kawan-kawannyo, Dewa mahantakkan kakinyo di batu gadang nan inyo duduki tadi. Di ateh batu itu, tabakeh talapak kaki Dewa. Iko bukti bahwa apo nan kalian kecekan ka ambo baduto. Kawannnyo pun heran dan indak mancameeh Dewa lai. Samanjak kajadian itu, kawan-kawan Dewa indak pernah mahino jo mancameeh Dewa lai.


