Batu Kudo

Pado maso dahulu nan batampek di dusun nan diagie namo Koto Panjang, Kanagarian Taluak Tigo Sakato, Kacamatan Batang Kapeh, nan batampek tingga panduduak babarapo suku, kacuali Suku Kampai. Dek sabab jo akibat yang indak dikatahui, tatapi urang sinan mampicayokan jo mangarajokan pantang nan tasabuik. Tapek di ujuang dusun Koto Panjang, tadapek batang aia nan ancak jo janiah sainggonyo pamudo-pamudo di sinan manjadikan tampek pakumpuan jo palapeh litak.

Pado sakatiko matoari tabik, tibolah tujuah urang anak gadih rancak nan datang dari langik. Inyo baniek ka bamain-main ka bumi dek karano pamandangan nan rancak anak gadih-gadih tu tatariek. Anak gadih tu malatakkan baju jo salendang di ate batu nan ado di dakeknyo, tapi anak gadih nan surang tu malatakan salendangnyo di rantieng kayu nan taraso aman. Katujuah gadih tu mandi basamo jo gadang ati indak mangana kaadaan sakuliliang. Matoari ala mangaluakan cahayonyo, ayam-ayam juo ala bakukuok, urang-urang nan ado di situ ala mulai bakarajo mode biasonyo.

Mantuak itu lo pado pamudo dusun tasabuik ado nan ala tibo di tampek pakumpuan tu, cando pamudo desa nan banamo Malin Deman. Deman tibo pagi-pagi basamo kudo kasayangannyo. Inyo bamaksud untuak mancari kayu baka nan ka diagiahkan ka mandenyo nan banamo Mande Robiyah, tatapi ndak disangajo inyo malah batamu jo tujuah gadih ancak dari khayangan tasabuik.

Deman indak ado saketek ala baranggapan mangko tujuah gadih ko turun dari dunia khayangan, inyo tarui bajalan ka ate bukik jo kudo kasayangannyo dan indak malewati tampek pamandian tujuah gadih tasabuik.

Deman manggunokan jalan nan asiang. Deman mancari kayu baka jo samangek sainggonyo sagalo badannyo basah dek karingek. Di arah ka pulang bajalan mancari kayu baka, Deman basobok rantiang kayu nan ala kariang jo tadapek salendang nan bagantuang di rantiang tasabuik. Deman mamatahkan rantiang kayu kariang tu  ka untuak panamba kayu baka Mande Robiyah dan nyo ambiek salendang nan ditamukannyo tu untuak inyo jadiakan pangapui karingek di mukonyo nan ala basah dek karingek.

“Kain ko masih rancak, punyo siapo lo ko? Apo iko punyo gadih nan mandi tadi tu? saruponyo indak bapunyo,“ kecek Deman.

Ala siap tu, Deman malanjuiekan pajalanan kapulangnyo basamo kudonyo jo mambaok salendang tasabuiek pulang untuak nyo agiahkan kapado Mande Robiyah, urang nan sangek inyo sayangi jo cintoi karano Deman alun mampunyoi bini cando nan nyo mintak dek mandenyo untuak capek manikah jo mamiliki anak. Tatapi, Deman masih mamikie panjang untuak manikah karano inyo indak lamak hati maninggakan mandenyo nan ala saparo umua untuak pai kalua dusun basamo kaluargonyo bisuak, untuak mancari karajo nan layak, untuak mancari nafkah jo mangiduiekan kaluargonyo bisuak.

Matoari ala ka tibo naiek sapanuahnyo. Raso angek matoari ala tarasokan jo tujuah gadih ancak tasabuik. Karano talampau lamak bamain aia jo bamandi, tujuah gadih ko indak manyadari apobilo ari ala ka tibo di patangahan. Sainggonyo tujuah gadih ko manyudahkan kagiatan surang-surang untuak kambali ka langik sabalun pertengahan ari balalu.

Babeda jo Putri Bungsu nan sangek kabingungan mancari salendang miliknyo, inyo indak manyangko salendang miliknyo akan ka ilang karano inyo alah malatakkan salendang miliknyo jauah dari tampek uni-uni nyo malatakkan. Bungsu tamanuang mamikiekan kabaradoan salendangnyo tasabuik sahinggo kaanam uninyo ka ndak baliek ka khayangan jo mangajak Putri Bungsu untuak pulang, bungsu hanyo tadiam jo manangih.

“Bungsu, capeklah pakai salendang kau tu. Tangahari ampiang tibo atau kau kami tinggakan di bumi ko?” ucap adiak kaduo Putri Bungsu.

“Ambo indak nio tingga di bumi ko samo urang-urang nan jaek, basamo urang nan ala maambiek salendang punyo ambo,” kato Putri Bungsu.

Mandangah kato Putri Bungsu, inyo binguang apo ka inyo karajokan samantaro patangahan ari sabanta lai tibo. Akhianyo mareka maninggahkan Putri Bungsu surang di bumi, inyo bajanji manjapuek baliak bilo salendang Putri Bungsu ala batamu.

“Bungsu, kami minta ma’o ka kau karano pado saat iko kami tapaso maninggahkan kau, tapi kami bajanji akan manjapuik baliak apobilo kau ala manamukan salendang tu,“ kecek kakak tatuo putri bungsu. Kamudian, kaanam kakaknyo tasabuiek pai maninggahkan bungsu.

Ala sudah uni-uni Putri Bungsu pai ka langik, Bungsu hanyo tadiam jo manangih, karano inyo indak bisa babuek apo-apo lae, sadangkan patangahan ari ala balalu. Putri Bungsu hanyo dapek baliak bakumpuah jo uni-uni nyo tu apobilo inyo ala manamukan salendangnyo nan ilang, baru uni-uni nyo akan tibo manjapuiek Putri Bungsu untuak pulang baliek tingga di khayanagn basamo-samo baliak.

Putri Bungsu sabana binguang inyo harus malakukan apo di bumi, sadangkan inyo indak tau jo siapo-siapo pun. Putri Bungsu mancari caro untuak dapek tau jo manusia untuak dijadikan kawan salamo di bumi. Sambie manangih, Putri Bungsu mamakiek maminta tolong untuak mambantunyo mancari salendang tasabuiek atau untuak manolong salamonyo tingga di bumi.

“Tooollloooonngggg, tooolllooongggg, tooolllooonggg!!!!! “ pakiak Putri Bungsu.

“Rasonyo ambo mandanga suaro padusi nan maminta tolong di ate batang aia tampek pamandian tadi, apo nan tajadi padonyo?“ kecek Malin Deman dari bawah tampek pakumpulan pamudo Dusun Koto Panjang.

Malin langsuang balari mancari asal suaro nan didanganyo basamo kudo kasayangannyo tasabuik. Ala manamukan sumber suaro nan didanga nyo tadi, Malin sangat takajuik karano manuruiknyo padusi iko salah ciek gadih-gadih nan bamain di batang aia nan nyo caliak tadi pagi.

“Wahai, Uni, mangapo manangi? Apo nan tajadi? Apo ado nan dapek ambo tolong?“ tanyo Malin Deman.

“Iyo, Uda. Ambo sabana mambutuahkan patolongan uda,” jawek Putri Bungsu.

“Yolah, apo tu? Tapi kenalkan dahulu, namo ambo Malin Deman, biaso dipanggiah jo sabutan Deman, dan iko kudo kasayangan punyo ambo. Ambo barasal asli dari dusun iko,” ucap deman.

“Kenalkan, namo ambo Putri Bungsu, atau ndak Uda bisa maimbau jo sabutan Bungsu. Ambo barasal dari khayangan,“ kato bungsu nan tapotong.

“Khayangan? Apo adiek ndak bagara atau bamimpi, Bungsu?“ kecek Deman.

“Indak, samo sakali indak, Deman. Ado barang nan ilang punyo ambo, nan mambuek ambo indak dapek kambali ka khayangan,” jawek Bungsu untuak mayakinkan Deman.

“Yolah, lupokan tantang khayangan manuruik adiek tu. Kok mantuak tu apo nan manyababkan adiek indak dapek babaliak ka khayangan?“ tanyo Deman kambali.

“Salendang ambo, barang nan dapek mangambalikan diri ambo ka khayangan.”

Sambie mandanga pakatoan bungsu, Malin raso indak picayo nan disabuikan jo Putri bungsu inyo barasal dari khayangan tampek nan indak jaleh kabaradoannyo. Tatapi, mandanga pakatoan bungsu nan mangatokan sabuah salendangnyo ala ilang, Deman taringek jo sabuah salendang nan didapeknyo di Bukik Koi tadi pagi. Raso kebingungan menyelimuti benak Malin Deman yang maingek salamo perjalanan idak ado manamukan sabuah salendang, kacuali kain pambasuah mukonyo nan tadi digunokannyo manglap karingek.

“Apo iyo kain nan ambo gunokan tadi miliknyo? Rasonyo indak, kain tu barado jauah dari kain-kain nan dilatakkan jo gadih-gadih tadi,“ gumam Deman.

“Apo kato uda?“ tanyo Bungsu.

“Oh, indak, ambo hanyo bapikie salamo pagi tadi sawaktu ambo mancari kayu baka di bukik iko, ambo indak manamukan apo-apo cando nan adiek jalehkan tadi tu,“ panjalasan Deman.

“Ambo yakin salendang itu ala ado nan maabiek jo baitu dalam waktu nan lamo ambo akan tinggah di bumi iko sampai ambo manamukan sabuah salendang itu.”

“Ala ado nan maambiek selama perjalanan pagi tadi sewaktu ambo mencari kayu bakar di bukit, ambo indak ado mandapek apo-apo takah yang adiak jalehan tadi, sebuah selendang,“ kecek Deman.

“Ambo yakin selendang itu alah ado yang maambiak, dalam jangko wakatu lamo, ambo ka tinggal di bumi ko hingga mandapekan selendang punyo ambo tu,” kato Bungsu sambie basadiah,

“Ala mah, Bungsu, jan baibo hati juo lai, rancak awak cari baliak salendang miliak Bungsu tu,” sambie mulai bajalan mancari salendang tasabuik.

Bungso jo Deman mancari salendang ka satiok sisi bukik jo alur batang aia tasabuik basamo ko kudo kasayangan punyo Malin Deman. Putri Bungsu nampak bagadang ati karano manuruiknya indak sadonyo manusia di bumi jaek cando pamikirannyo sabalun tu. Mereka mancari hinggo ari ala sanjo, jo matoari ala mulai manutuik cahayonyo untuk bumi, sadangkan salendang milik Putri Bungsu alun batamukan. Hinggo akhirnyo mareka duduak di ateh batu nan ado di bukik tu, sambie mancaliak-caliak kaadaan di bawah. Ampiang sagalo panduduak Dusun Koto Panjang ala mamulai mambarantikan karajonyo di lua rumah.

“Bungsu, ambo ala litak mancari salendang punyo kau tu. Labiah baiek kito turun ka bawah untuak beristirahat. Bisuak pagi awak lanjuikan pancarian salendang kau tu,“ kecek Deman.

“Yo, Deman, ambo ala litak juo untuak hari iko. Tarimo kasie Deman jo kudo tu ala nio manolong mancari salendang ambo tu,“ sambie bajalan pai ka ate bukik maninggakan Deman.

“Bungsu, nio kama? Ari ala kalam, indak ado nan dapek adiek tamukan di ateh sinan. Lake turun basamo kudo ambo ko, untuak samantaro tinggalah di rumah ambo, “ bujuak Deman.

“Tapi, apo ambo indak manyusahkan ajo dari tadi tu?“ kecek Bungsu sambie mambarantikan langkahnyo tasabuik.

“Indak samo sakali, Bungsu. Lake naiek Bungsu ka ate kudo ambo bia ambo nan bajalan mangikuti kalian dari balakang,” kecek Deman sambie mamaciak kudo kasayangannyo tu.

“Yolah, tarimo kasih, Malin,“ kecek Bungsu sambie menaiki kudo Deman.

“Jangan talalu balabihan, Bungsu, ambo hanyo sangek manyayangi ibu ambo karano dari itu ambo sangek manghormati saurang wanita,“ jaleh Deman sambie bajalan.

Selamo pajalanan pulang ka rumah Deman, mareka babincang-bincang. Deman nan mancaritokan bagaimano kaadaan Koto Panjang tasabuik, sadangkan Bungsu nan macaritokan bagaimano tampek tingganyo di dunia khayangan tasabuik basamo uni-uni kasayangan ambo. Jo itulah, bungsu baru mangatahui indak sadoe manusia nan tingga di bumi ko jaek. Deman ala mulai picayo jo dunio khayangan tampek tingga putri bungsu nan dicaritokan jo Putri Bungsu.

“Nyatonyo indak sagalo manusia iduik di bumi jaek cando nan ala ambo katokan pado uni-uni ambo. Cando uda ko, Uda Deman, uda sangaik jauh dari manusia nan ambo bayangkan. Uda Deman sangaik mampunyoi raso ibo pado urang lain, jo mambantu urang ndak mamandng urang do,“ kecek Bungsu nan tapotong.

“Ala ambo kecekan tadi bungsu, jan mamuji ambo talalu balabiah. Ambo baraja dari ande ambo nan banamo Mande Robiyah, mande majakan baa caronyo maharagoi sasamo awak. Mande ambo samo jo Bungsu samo-samo padusi, makonyo ambo juo maharagoi Putri Bungsu,” Si Deman manjalehkan ka Putri Bungsu.

“Sungguah ambo sanang bana pado amak nan banamo Mande Robiah, salamo di bumi ambo nio baraja jo amak uda,“ kecek Putri Bungsu sambie tatunduak.

“Iyolah, beko ambo agieh tau Bungsu ka Mande ambo,” sambie bajalan jo maagie samangek ka Bungsu.

Sambie nayiek kudo punyo Deman, Si Bungsu galak taruih sapanjang jalan ka urang-urang nan ado di kampuang Koto Panjang dan Malin Deman bajalan di sampiang kudonyo.

“Siapo koh anak gadih nan di ate kudo tu?“ sagalo urang dusun tu batanyo.

Deman jo Putri Bungsu hanyo mancaliekan muko barasieh ka urang-urang kampuang nan ado di situ.

Ala taraso jawuah pajalanan Malin Deman jo Putri Bungsu, tibolah di pondok ketek. Kalualah urang tuo Malin Deman nan banamo Mande Robiyah. Muko mande Robiyah nampak cameh ka anaknyo Malin Deman, dan mancaliak Malin Deman mambaok padusi rancak, langsuang takajuik dari mano anak gadih dibaok jo anaknyo ka pondok buruak ko.

“Lai juo waang pulang, Nak, mande lah cameh jo waang nak hari ala malam, siapo padusi nan babaok ko?” tanyo Mande Deman sambie tabata–bata.

“Mande, kini ko Bungsu sangaik paralu bantuan mande jo Malin Deman,” panjalasan Deman.

“Batua sakali, Mande, ambo banamo Putri Bungsu, kiniko ambo sangaik mambutuhkan bantuan dari Uda Malin jo Ibu,“ panjalasan Bungsu.

“Iyolah, masuaklah dulu ko ari ala malam. Di dalam awak mangecek, apo bana nan bisa mande bantu,” saran Mande Deman.

Masuaklah Putri Bungsu, Deman, jo Mande Robiyah ka dalam pondok ketek tadi. Malin Deman malatakkan kudonyo ka kandang langsuang diagie makan. Mande Robiyah pun masuak ka dapuo mamasakkan makanan malam untuak Malin Deman jo Putri Bungsu. Si bungsu hanyo diam sajo mancaliek karajo urang baduo ko. Si bungsu binguang apo nan ka nyo karojokan di rumah Malin Deman. Indak lamo do, Mande Robiyah lah salasai mamasak, nan dimasak hanyo abui daun pucuak ubi, nasi jo garam. Bungsu takajuik mancaliak makanan nan dilatakkan samo Mande Robiyah.

“Apo indak ado makanan nan lain ko Deman, makanan apo ko? “ bisiak Bungsu pado Deman.

“Shhuttt, keceknyo bungsu nio baraja banyak jo mande ambo. Itulah taliek dari caronyo bungsu mancaliak makanan mode iko,“ jawek Deman pado bisiak Bungsu.

Bungsu mangecek jo Deman, tandanga jo Mande Deman, “Coikolah hiduik kami tiok hari di pondok ko, Nak,“ kecek Mande Robiyah.

“Ndak mode tu Mande makasuik ambo, tatapi apo buliah Bungsu manyadiakan makanan nan labiah dari iko?“ pinta Bungsu.

“Kalau bungsu indak suko jo makanan nan Mande buekkan ko, bungsu masak ajolah sorang. D balakang dapuo, ado kandang ayam, masaklah ayam nan ado di balakang tu, masakan nan suko jo salero bungsu.“

“Yolah, Mande, tunggu sabanta,“ kecek Bungsu sambie bajalan ka dapua.

“Apo lai nan ka nyo lakukan dek gadih tu? Inyo kan baru mangatahui bumi ko, bagaimano io nyo mamasak?“ kecek Deman dalam hati.

Indak lamo kamudian, Bungsu kalua mambaok babarapo pirieng makanan sambie galak ka Mande Robiyah jo Malin Deman nan dibaok makan lamak nan acok ditamukan salamo nyo tingga di khayanagan. Mande Robiyah jo Malin Deman indak picayo baso si bungsu mamasak di dapuo, sadangkan indak ado tadanga babunyi suaro masak jo suaro ayam nan nyo bunuah (bakeok).

“Apo nan nyo pabuek dek Si Bungsu tu, Nak?“ tanyo Mande Deman.

“Tananglah, Mande, Si Bungsu tu urang elok, jan kuatir pulo mande samo bungsu tu,” kato Deman.

Makanan dilatakkan di meja samo Bungsu, Mande Robiah tapanah mancaliek ka Bungsu, sadangkan Deman mamikiekan bahwo bungsu manggunokan kakuatannyo sabagai putri khayangan.

“Apo nan ala kau karajokan, Nak? Mande indak mandanga suaro ayam nan tatangkok, suaro mamakak di dapua pobilo kau sadang mamasak, dan untuak kurang saparampek jam mode ko, mande pun indak pandai mambuek makanan sabanyak jo mantuak ko. Apolai mande indak mancaliak urang nan maantakan makanan pado kau,“ tanyo Mande Deman.“

“Mande, tananglah, Bungsu buek makanan ko sacaro elok-elok,“ jaleh Bungsu.

Sasudah makan malam, mereka malanjuikan pabincangan mereka nan taputuih sanjo tadi. Mande Robiyah alah mananyokan tantang asal mula Deman batamu jo Putri Bungsu, dan apo maksud inyo nan mambutuhkan bantuan Mande Robiyah jo anaknyo Malin Deman sainggo mereka batigo bakumpua basamo.

“Anak Mande, Deman, caritokan lah sagalonyo nan nio ka dicaritokan tadi pado mande!“

“Yo, Mande, mungkin mande indak picayo jo nan ka ambo caritokan kini ko,“ kecek Deman.

Bungsu hanyo tadiam jo mandangakan satiok kecek nan nyocaritokan jo Deman. Deman ala bacarito baso inyo batamu jo mangenal Putri Bungsu karano mandanga suaro tangih Bungsu dek salendang punyonyo ilang katiko bamain-main di batang aia basamo uni-uni nyo, sainggonyo Bungsu indak dapek kambali ka langik tampek bungsu tingga, mako dek tu Bungsu sangaik mambutuahkan patolongan Mande Robiyah jo Malin Deman untuak manamukan salendang nyo nan ilang jo kambali ka langik. Hanyo sacaro singkek Malin Deman mancaritokan sadonyo, karno lamo-lamo Mande Robiyah jo mangatahui sadonyo sasuai bajalannyo wakatu.

Hari ala balaruik malam juo. Mande Robiyah manyuruoh si Bungsu lalok di pondok keteknyo, Malin Deman lalok lamak bana tapi Bungsu indak bisa lalok karano mamikiekan salendang punyo inyo nan alun batamu.

Sainggonyo hari ala batambah malam, ayam jantan ala bakokok patando ala baranjak siang, matoari ala Nampak pulo. Urang-urang nan ado dikampuang ko ala mulai pulo bakarajo untuak malangsuongkan hiduiknyo dan Malin Deman juo lah mulai pulo bakarajo mancari kayu baka ka bukik untuak Mande Robiyah.

“Deman, pasan ambo hanyo ciek tolong parhatikan salendang ambo diate bukik dakek pamandian kapatang,“ pasan Bungsu kapado Deman.

Putri Bungsu mambantu Mande Robiyah di umah sambie baraja caro hiduik di bumi cando Malin Deman nan mampunyoi sifek saliang manghargoi. Salamo diumah Bungsu jo Mande Robiyah saliang bacarito tamasuak Mande Robiyah nan mancaritokan parilaku elok Deman.

Wakatu pun balalu, hari demi hari ala nyo lalui basamo di gubuak ketek punyo Mande Robiyah. Sehinggo Putri Bungsu jo Malin Deman pun samo-samo mamiliki raso nyaman jo saliang mangagumi. Apo lai jo Mande Robiyah nan manyatujui hubungan inyo baduo. Dan tibolah di suatu katiko Malin Deman jo Putri Bungsu nan sadang duduak baduo dibawa pohon dakek gubuak ketek. Malin Deman mambaranikan diri untuak mangungkapkan isi hatinyo kapado putri bungsu karano salamo iko inyo hanyo diam-diam, Malin Deman mangagumi jo mancintai putrid bungsu karno kaayuan, kasopanan, jo raso hormat Putri Bungsu kapado ibu Malin Deman jo Deman pun mamintak bungsu untuak manjadi bininyo. Sakatiko, Putri Bungsu tadiam dek mandanga pakatoan Deman, karano Bungsu juo mamiliki raso nan samo taradok Deman, jo malu- malu Bungsu manjawek bahwo inyo juo mamiliki raso nan samo taradok Deman, putri bungsu maiyokan bahwa inyo nio manjadi istri malin deman., betapo bagadang ati nyo malin deman mandanga pakatoan Bungsu jo mamakiak, sahinggo pakiaknyo Malin Deman mambuek takajuik mande nan sadang barado didapua, mande pun kalua jo batanyo

“Apo na tajadi, Nak? Manga waang mamakiak cando tu,“ tanyo Mande Deman.

“Batapo gadang ati nyo ambo, gadih nan salamo iko ambo cari ala ambo tamui,“ jaleh Deman.

“Mandeh indak mangarati, Nak, apo makasud dari nan ang sabuikan tu, dalam jangko wakatu dakek iko, ambo ka mampasuntiang saurang gadih nan ibu seatujui juo,“ jaleh Deman.

“Siapo gadih nan akan kau pasuntiang tu? Apokah Bungsu? “ sambie mancaliak kaarah Putri Bungsu.

“Iyo, Mande, ambo gadih nan siap nyo pasuntiang Deman,” kecek Bungsu sambie tasipu malu.

“Sabananyo mantuak tu? Mande sangaek mandukung jo manyatujui kalian baduo bersamo,“ ucap Mande Robiyah.

“Iyo, Mande, ambo sangaek mancintoi Malin Deman,” Putri sambil tersenyum.

“Jadi bilo kalian akan mlaksanakan panikahan?” tanyo Mandeh.

“Sacapeknyo, Mande,“ jawab Deman.

Wakatu pun balalu ari ala baganti tibo lah di ari panikahan malin deman jo putri bungsu. acara panikahan mareka bajalan lancar tampa ado gangguan,tatapi Malin Deman mancaliak wajah Putri Bungsu nan taliek sadieh.

“Ado apo, Putri?” tanyo Deman.

“Ambo basadiah ati karano di ari bahagia awak, abak jo uni-ini ambo indak ado di siko,” Putri sambie manakuakan kapalonyo.

“Ala mah, Putri, ndak usah bapikiran macam tu bisuakado saatnyo awak kita pasti ka batamu jo kaluarga kau tu,” ucap Deman.

Sairing bajalan wakatu, mereka hiduik bahagia jo mampunyoi saurang anak nan sangaek mereka cintai.Hinggo tibolah katiko bungsu mambarasiahkan lamari pakain deman, batapo takajuiknyo jo indak picayo ate kabaradaan salendang miliak putri bungsu nan barado di lamari pakaian deman. Ndak lamo Deman pun pulang, Malin Deman mancaliak wajah putri nan berang jo bangi kapado Deman.

“Apo nan tajadi pado kau, Putri sainggo mancaliak ambo mode tu?“ tanyo Deman.

“Ambo indak manyangka pado Uda Deman, tanyato uda nan ala mancuri salendang punyo abo ko,“ ucap Bungsu.

“Ambo indak tau samo sakali jo salendang itu punyo bungsu,“ panjalasan Deman.

Sainggonyo tajadilah pasalisihan di mareka baduo, nan mangakibatkan putri bungsu pai balari katampek dimano inyo malatakkan salendangnyo dulu, sambie mamakiak, “Japuikk bungsu, Uni,“ pakiak Bungsu sambie manangih.

Tak lamo kamudian kaanam uni putri bungsu tibo manghampiri bungsu untuak manjampuik nyo kambali ka khayangan. Putri pun, pai basamo uni-uni nyo tu dan indak mamikiekan kaadaan anak jo suami nyo nan nyo tinggahkan di bumi.

Di tampek lain, Deman ikuik mangaja Bungsu jo kudo kasayangannyo tatapi alun tibo diate bukik kaki kudo miliak Deman tasangkuik di aka pohon nan kuek, sehinggo kudo miliknyo indak dapek bajalan kaate bukik untuak mangaja putri bungsu. Deman marah ka kudo miliknyo tu, karano kudo kasayanganyo indak dapek mangaja urang nan inyo sayang pulo. Hinggo Deman pun malontarkan kato-kato kasa pado kudo nyo jo basumpah indak akan manggunokan kudo tasabuik kambali. kudo maraso sadiah, karno tuan nan salamo ko basamonyo ala manyakiti hatinyo jo kato kato kasar dan pai maninggakannyo tanpa mancaliak kaadaan kaki kudo kasayangannyo nan tasangkuik.

Tatapi, nan nyo lakukan hanyo sio-sio inyo indak dapek manjapuik bini nyo putri bungsu, inyo hanyo mancaliak bini nyo ala pai basamo ka anam kakaknyo. Kini digubuk kecil miliknyo hanyo ado ibunyo mande robiyah jo saurang anak nan ala ditingga kan di putri bungsu. Katiko Deman sadang duduk basamo anaknyo tibolah putri bungsu untuak manjampuik anak mareko.

“Manga kau kambali ka bumi? Apo kau akan tingga baliak basamo kami?” tanyo Deman.

“Maafkan ambo, Deman, ambo indak dapek hiduik basamo di bumi baliak, ambo tibo kasiko hanyo untuak manjapuik anak ambo,“ pinto Bungsu.

“Indaak, jadi kau ka siko hanyo untuak manjapuik urang nan ambo sayang? Satalah kau meningga kan kami dibumi, kini kau ambil anak iko,“ Deman marah.

“Ambo sangaik maminta ma’o pado uda,“ Bungsu langsuang balari mambaok anaknyo.

Deman indak pai mangaja, karano manuruiknyo itu hanyo sio sio. Deman hanyo tadiam jo mangaluakan aia mato mancaliak anak jo istrinyo ala pai maninggakannyo. Disanjo harinyo, Deman pai katampek dimano inyo jo bungsu batamu patamo kali inyo mancaliak kudonyo nan masiah tasangkuik disinan ala manjadi batu karno sumpahnyo tasabuik. Inyo sangaik sadiah karano sifat nyo nan egois nan mambuek kudo nyo manjadi batu. saandainyo kudo tu indak manjadi batu pasti inyo masih dapek mangaja istri jo anaknyo, dan masih ado juo kawan nyo hiduik dibumi karano mande robiyah nan ala maningga, dan istri jo anak nyo nan ala pai kambali juo.

Dan sadoe putri khayangan ala pai maninggakan bumi, jo tampek pamandian nan di gunokan ka tujuh putri dinamokan pancuran tujuh jo sabuah batu nan babantuak kudo karano sumpah dari Malin Deman nan manjadi batu kudo.

Dari carito di ateh, pasan nan dapek kito ambiak, yaitu salalulah basikap manghargai jo saliang mambantu cando sikap malin deman dahulu, dan jan basikap indak tarui tarang dan ndak tegas dalam kaadaan apopun karano sifat itu akan marugikan dirinyo surang bisuaknyo.

“Anguak anggak galeng amuah, unjuak nan tidak babarikan. “

Tinggalkan Komentar

Alamat email Anda tidak akan dipublikasikan. Ruas yang wajib ditandai *


Scroll to Top