Mariland — Namo no memang agak jauah dari namo Minang, tapi picayolah nak gadih kamek ngko asli rang awak, asanyo dari Agam. Ayah jo mande no maagiah namo Alya Sarah Lawindo.
Tapi samantang ano tingga di Amerika, tapek nondi Arlington Nagara Bagian Virginia namun nan Minangkabau ndak jauah dari pangana no.
Satiok hari satu , Alya ngko maaja anak-anak mangaji Al-Quran sacaro virtual, dari rumahnyo di Arlington, Virginia.
“Ibu ambo lah jadi guru Al-Quran di madrasah salamo batahun-tahun. Dan katiko ambo lah remaja ko, alah tibo wakatuno untuak maaja anak-anak, tarutamo di komunitas Islam Indonesia di siko di Amerika,” kecek Alya sarupo nan dikutip dek situ VOA.
Murik-murik nan diajano ntun baumua limo sampai 12 tahun, sarupo Souma salah surang murik Alya.
“Kak Alya tu elok, Inyo baiak hati, panyaba… dan rancak,” kecek anak baumua limo tahun ntun kutiko ditanyo dek reporter VOA.
Alya alah bakarajo sabagai sukarelawan madrasah salamo limo tahun tarakhia.
“Pahala nan paliang gadang dari manjadi guru Al-Quran adolah dapek mancaliak anak-anak makin pandai mambaco Al Quran. Bulan partamo mambaco Al-Quran masih agak kaku, atau awak masih baraja Tadjwid. Katiko awak salasai, awak bisa malanjuikan ka kelas barikuiknyo,” kecek Alya.
Kagigihan Alya dalam karajo sukarela diakui dek IMAAM, organisasi nan mangalola madrasah, jo maagiahnyo Pangharagoan Sukarelawan Mudo pado taun 2019.
Salain maaja sacaro sukarela, mahasiswa Sarjana Hubungan Internasional di Amerika Universitas ko juo aktif malestarikan seni budaya Minang basamo Rumah Gadang USA. Sanggar ko didirikan pado taun 2007 dek urang tuonyo nan barasa dari Sumatera Barat.
Ayahno, Muhammad Afdal, mangatokan, “Alhamdulillah, katiko kami partamo kali (mandirikanno), Alya sangaik baminaik karano katiko kami ketek, kami salalu mamuta lagu Minang dima-dima, bahkan di rumah, kalau ado video, kami mamuta video Minang,” kecek Abak Alya ntun.
Manuruikno, paralu bana ditaruihkan budaya tu supayo indak puda apolgi sampai ilang. “Mbo caliak iko, kalau indak awak perkenalkan, awak ka ilang satu generasi, mereka hanyo akan tahu budaya Amerika,” tambah rang awak nan barasa dari kabupaten Agam tu.
Sajak baumua anam taun, Alya mulai baraja tari jo nyanyi Minang. Kapandaianno taruih diasah. Kini ano lah fasiah babahaso Minang, pandai babiola, bamain Randai bagai, bahkan manyanyi pantun.
“Tigo balai barumah gadang/
adonyo di pakan sinayan/
ambo ketek jolong ka gadang/
kok salah, tolong diingekan.”
Jo Rumah Gadang USA, inyo alah tampil di babagai acara di nagari Mak Sam ntun.
“Alya sato lo dalam babagai festival tamasuak Richmond Folklife Festival, Smithsonian Folklife Festival, Kennedy Center, jo nagara bagian lainnyo… Salain dari itu, kami acok ikuik dalam acara-acara budaya di Kedutaan Besar Indonesia di Washington DC,” kato Abak Alya ko.
Bahkan salamo pandemi vovid patang ko, Alya diajak ikuik seminar maya sabagai “pemimpin milenial” dek Jaringan Perantau Minang.
Afdal mangaku baso ano bangga jo anak padusino nan masih maanuik budaya tradisi, walaupun no jauah di Amerika, bak kecek pepatah Minang, “Satinggi bangau tabang, tapi pulang ka kubangan juo no duh . Sajauah apopun awak marantau, awak bisa mambayangkan kampuang halaman awak.” (Tan parpatiah)




